Rozdzial 3

-Lenaaa!
-Czego do cholery?!
-Kupa chce tuli tuli!
-Masz obok Adasia!
-A dobra!-i w tym momencie uszczęśliwiony Kubuś wpadł w ramiona lekko zirytowanego Adama. Ja tylko zaśmiałam się i znów zsunęłam się na kolana Wiktora.
-Uroczy są.-Wyszczerzyłam się.
-Tak. Zdecydowanie do siebie pasują.-Zaśmiał się Witek i po chwili usłyszeliśmy oburzony głos Adama, który bez skutecznie usiłował odepchnąć od siebie Marie.
-Kurwa co?! Ja do niego?! W życiu!-Nadal usiłował się wyrwać.
-Jesteście niczym....Mmmm...Ja i Witek! -Przytulilam Wiktora.-Z tą różnicą iż ja i Witek stanowczo do siebie nie pasujemy. Czyli...Dobra ja już siedzę cicho.-Podrapałam się
po głowie i skrzywiłam. Po chwili nastał nas dzwonek do drzwi.
-Ej..To chyba Rozalia..O żesz w ryj. A tu burdel! Chlopaki do sprzatania!-Warknal wkurwiony Leszek a reszta natychmiast sie zerwała. Zaczeli chować śmieci gdzie sie da. Pod kanape, do szafy, za telewizor, do mojej walizki..Coooooo?!
-EJ ! STOP ! -wydatlam sie. -KTO TO DO CHUJA PANA JEST ROZALIA?!
-Nasza menadżerka.-sepszony Leszek z rumieńcami na policzkach.
-A. To nie przeszkadzajcie sobie.-Oni szybko wrócili do sprzątania, a ja ruszyłam w stronę drzwi i otworzyłam je z uśmiecha. Przedemną stanęła wysoka kobieta o czarbych lokach...wygladala niczym...Damska wersja Slash'a.
-Czeeeeeść!-wyszczerzylam się.
-A Ty to kto znowu?-Skrzywiła się. Jezu. Kultury trochę kobieto.-Pewnie nowa laska Janusza, co?
-Eee...Nie.?
-To kto niby?
-Twój najwiekszy koszmar na co narazie wychodzi. Z resztą. Lena. Miło mi. Mieszkam tu.
-Tak po prostu?-Znow ten krzywy nienawistny wzrok.
-No najwyraźniej. Znaczy...Przyjaźniłam się z chłopakami jak byliśmy mali i teraz sie znaleźliśmy i...
-Ta. Ta. Wzruszająca historia. Wpuść mnie malutka. -Odepchnęła mnie na bok i weszła do środka.-Leszeek ! Jak nowe teksty?!-Tamten tylko podbiegł do niej z dwiema kartkami i podał je. Jego policzki wydawały się płnonąć. Zachowywał się niczym mała chiuaua, ostatecznie posłuszna swojej właścicielce. Miałam ochotę wybuchnąć śmiechem.
-Adam! A jak muzyka?!
-Nie mam jeszcze.
-Że słucham?! Chcesz żeby zespół w.końcu wydał płytę?! Nadal bedziesz sie tak opierdalał?!
-Nie mam zamiaru robić tego, co mi każesz. Chce pisać własną muzyke, czaisz?!
-Skoro masz zamiar tak mnie traktować to może wylej mnie z tego stanowiska!
-A prosze bardzo. Zwalniany Cię. Mruknął Adam.
-Popieram.-Kuba ssający kciuka.
-I ja.-wkurwiony Janusz popierdalający po cymbałkach.
-Ja też.-Wiktor wybijający rytm na fotelu.
-Nawet ja popieram!-Tu podniosłam rękę i uśmiechnęł się wrenie.
-Niieee ! Niieee ! Nie mozecie jej wywalić! Niiee! Rozalia! Ja Cię kocham nie odchodź!-Czyli Leszek jakiego pierwszy raz widziałam. Jestem to krótko, no ale teraz mnie zgasił. Lesiu romantyk. O nie. Rozalia tylko rzuciła w niego owymi kartkami i ruszyła na swoich wysokich obcasach do wyjścia. Jak się spodziewałam blondyn ruszył za nią. Dźwięk trzaśnietych drzwi i nagle wszystkie oczy zwróciły się na Kubę który nadal ssał kciuka.
-Co ty kurwa robisz?!-Odezwał się Janusz gapiąc się na niego jak na debila.
-Dżazga mi weszła! -Smutna minka i powrót do ssania. Spojrzałam z wielkiem WTF 'em na Adama a on tylko szepnął coś w stylu 'normalka'. Wzruszyłam ramionami i zasiadłam na kanapie. Zerknęłam na Adama.
-No to pokaż nam coś ze swoich kompozycji.
-Nie. Nic nie mam. Tak tylko palnąłem.-zamrugał szybko pare razy i z zawstydzoną miną odwrócił odemnie wzrok. Był naprawdę uroczy gdy się zawstydzał.
-Widzę, że kłamiesz. Dawaj.-Pokręcił głową.-No Adaś.-westchnął. Wyszedł z salonu i po chwili zobaczyliśmy jak targa za sobą piecyk a na szyi ma przewieszonego czarnego Ibaneza. Podłaczył wszystko i nagle zaczął klikać w struny niczym Eddie Van Halen tworząc genialne intro. Ja tylko wytrzeszczyłam oczy. Wiktor zaczął wybijać rytm na kolanach. A Janusz wybijać coś pod to na cymbałkach. Ja uśmiechnęłam się i zaraz rytmicznie wypowiedziałam.
-Eyes on you, all stars in the puppet show.-Kuba wyszczezyl sie i powtarzał te słowa w kółko razem ze mną rymicznie. Wszyscy się uśmiechnęliśmy i cała zabawa się rozkręciła. Jedno intro w kółko, jeden rytm na kolanach, jedno uderzenie w cymbałki, i jedna linijka tekstu. Gdy dźwięk gitary ustał razem z nim wszystko inne. Jednak na wszystkich twarzach pokazał się jedno znaczny banan.
-AAAAAAA ! ZAJEBIOOZA !-rozentuzjazmowany Kuba wstał i zaczął biegać po całym pokoju. Pokręciłam głową i spojrzałam na resztę.
-On serio tak zawsze?!
-Do czasu aż dawka przestanie działać, choć w sumie..dużej różnicy nie ma.
-On ćpa?!-wytrzeszczyłam oczy na stojącego na przeciwko mnie Adama który podał mi Ibaneza i zasiadł na moim miejscu.
-Jak pojebany. Ale on już ma tego tyle w organiźmie, że prędzej zdechnie jak przestanie, niż jak będzie brał dalej.
-No skoro tak..-Przewiesiłam gitarę przez ramię i zaczęłam grać to, co on wcześniej. Posłał mi zadowolony uśmiech. Tak cudownie się uśmiechał. Prrrr. Lena. Spokój. Skup sie na grze. I szybko.owa melodia przeszła w Right Now Van Halen. Kochałam gitarę łączącą się z klawiszami w tym utworze. Skupiłam się na gitarze i grałam dalej jednak po chwili poczułam rękę na swoim ramieniu.
-Zaczekaj chwilę.-Odezwał się szorstki głos Janusza, który zaraz pobiegł do swojego pokoju. Wrócił z klawiszami które podłączył i położył sobie na kolanach. Ustawił palce i zaraz robrzmiewało szybki intro owej piosenki. Zgrałam się z nim i powoli niczym Edek wchodziłam z gitarą. Czasem zerkaliśmy na siebie upewniając sięczy wszystko dobrze gramy. Gdy rozbrzmiewała zwrotka z moich ust wypłynęły pierwsze słowa. Kuba spojrzał na mnie z jednym ze swoich dumnych uśmiechów. Pewnie byłby to duet ale reszta zdawała się kompletnie nie znać tej piosenki. Kiedy zakończyliśmy ja odstawiłam gitarę, a Janusz oparł klawisze o fotel.
-No pięknie. Nie wiedziałem, że tyle potrafisz. To może wymienimy Cię z Adasiem, co?
-No chyba tak dobra nie jestem.-Zerknęłam na łysola i zobaczyłam jak jego policzki różowieją, a on usilnie próbuje odwrócić wzrok. Przygryzłam wargę i patrzyłam na niego jak zahipnotyzowana. Zdawało się, że reszta gapiła się na nas, a ja tylko miałam ochotę podkecieć i przytulić się do niego. Jednak po chwili otrząsnęłam się jednak nie odwracałam od niego wzroku.
-Zakochałam się w 2 dni. No pięknie. Cholernie mi się podobasz.-Mruknęłam i wszystkie spojrznia, łącznie z jego szybko zwróciły się na mnie. Ja tylko zakryłam sobie usta dłońmi. Nie miałam mówić tego na głos! Miałam pomyśleć ! Kurwa !
-O kim ty mówiłaś?!-Cholernie zdziwiony Adam odezwał sie mierząc mnie spojrzeniem. Speszyłam się. Zaraz przniosłam wzrok na osobę, z którą oswoiłam się tu najbardziej.
-Ja..To było o Wiktorze.-Puściłam mu oczko, a on zaraz przyciągnął mnie do siebie i cmoknął w polik. Spojrzałam lekko zażenowana na resztę i wtuliłam się w długo włosego.
-Uuuu...No pięknie. Nowa para się nam skroiła ! Wiedziałem, że do tego dojdzie ! - odezwał wpół rozbawiony Leszek który właśnie wszedł do mieszkania. Posłałam mu smutnawy uśmiech. Wikto był odmnie sporo wyżsy dlatego opierałam się policzkiem o jego klatkę piersiową i powoli mierzyłam wzrokiem reakcje innych. Wszyscy wydawali się być zadowoleni, prócz Adama, który nagle dziwnie posmutniał. Wiktor zaciągnął mnie szybko.do mojego pokoju.
-Wiesz, że musimy spać w jedym pokoju teraz?- pokiwałam głową i usiadłam na łóżku.
-Zrobie Ci coś wygodnego na podłodze. W ogóle potwornie zjebałam.-Złapałam się za głowę i lekko szarpnęłam włosy.
-Ej. Pomoge Ci jakoś. Zobacz, teraz nie moge wyrywać lasek na imprezach ale przynajmniej wynagrodzone tobą, a co do Adama, on i tak zawsze żył w zasadzie, że jak znajdzie sie ta jedyna, to trzeba na nią czekać. A chyba ty dostałaś ten zaszczyt.
-No okej..To co teraz robimy?
-Siedzimy i udajemy, że sie pieprmy. Spoko. Ściany są dźwiękoszczelne. Czyli musimy tu przesiedzieć do wieczora.
-No okej.-I właśnie tak przesiedzieliśmy omawiając jak omamić Adama. Jak skutecznie udawać parę i jak to zakończyć. Nim.sie obejrzeliśmy słońce zaszło.i oboje wygodnie ułożyliśmy się na swoich posłiach. Zasnęliśmy.